، زمین خشک است، آسمان خشک است، مانند دهان کودکان، زنان و مردان سیستانی و بلوچ. تیغ تیز خشکسالی گلوی مردم را میفشارد. هامون انگار سالهای سال است که رد آب و تازگی بهخود ندیده است. قایقها به خشکی نشستهاند و شبیه شوخی نازیبایی در اطراف صحرای دریا رها…
کوچ اجباری به شهرهای غریب
